Ze verlaat mij

Lieve vriendin,

Het is zover. Zij verlaat mij! Natuurlijk weet ik al vanaf de eerste seconde dat ik haar mocht vasthouden, dat er ook een moment komt dat ze uitvliegt, dat ze na 19 jaar haar vleugels spreidt en de wijde wereld in vliegt. Nou is Groningen misschien niet meteen de “wijde wereld” maar voor nu vind ik het ver genoeg ;-).

Ikzelf ben pas met 23 jaar verhuisd, maar dan ook gelijk 200 km weg van mijn ouders. Nu pas besef ik wat dit voor impact op mijn moeder heeft gehad. Laat staan wat het met haar en mijn vader deed toen ik 6 jaar later naar Nederland verhuisde en de afstandsteller ineens op 700 km stond. Zo gezien is Groningen helemaal zo slecht niet. Even een kopje thee drinken, samen naar de bioscoop, rondje shoppen door de stad, hapje gaan eten, het kan allemaal nog steeds.

“Ze verlaat mij” verder lezen

Wees de beste vriendin voor jezelf

Lieve vriendin,

Zo, daar zit ik dan, op de bank, met mijn laptop op schoot, maar zonder inspiratie en ideeën. Waarover zou ik vandaag schrijven? Wat zou ik je graag mee willen geven? Er is zo veel wat ik je wil vertellen, maar dat is tegelijkertijd de reden dat ik niet kan kiezen en zo komt er uiteindelijk helemaal niets van terecht. 

Overdag, tijdens mijn praktijkdagen schieten allerlei onderwerpen door mijn hoofd en komen de beste ideeën langs. De gesprekken met mijn cliënten zijn natuurlijk een fantastische inspiratiebron. Want geloof mij, jij bent niet de enige met issues, die heeft mijn cliënte en die heb ik ook. Wij praten daar alleen niet graag over in het openbaar. Wij kletsen liever over koetjes en kalfjes en roepen de hele dag: “Kijk mij nou, het gaat zo goed!” Onze echte gevoelens, onze binnenwereld, onze strubbelingen en ongemakken, die laten wij liever niet zien.
Wat zouden de anderen ervan vinden? En wat vind ik er überhaupt zelf van?

“Wees de beste vriendin voor jezelf” verder lezen

Mannen zijn toch écht anders…

Lieve vriendin,

“Oh, het is weer de ‘tijd’ van de maand,” constateert mijn vriend lachend. Het is zondagochtend en we zitten gezellig in bed met ons eerste kopje koffie en kletsen over van alles en nog wat. Maar in ‘alles en nog’ wat dat ik vertel, is het overduidelijk: het is inderdaad weer de “tijd’ van de maand.
“Je weet toch dat het elke maand weer gebeurt” zegt hij en kijkt mij met een serieuze blik aan. “Als je dit weet, dan kun jij dit toch voorkomen? Wij mannen zijn toch écht anders,” voegt hij eraan toe. “Wij komen niet maandelijks in het moeras terecht. Jij daarentegen gaat er elke maand weer volop in en dan ineens spring je er weer uit, met volle energie. Daarna kun jij de hele wereld aan. Dat jij jezelf dit iedere maand aandoet!”

“Mannen zijn toch écht anders…” verder lezen

Hoe was jouw 2019?

Lieve vriendin,

Het einde van 2019 nadert. Heb jij al stilgestaan bij wat er allemaal is gebeurd het afgelopen jaar? Wat je hebt bereikt en wat je allemaal hebt gedaan? Of ben je alleen maar teleurgesteld in wat er niet is gelukt? De 10 kg die je kwijt wou, het sporten dat je op wilde pakken, het gezonde eten dat je dagelijks op tafel wilde zetten, de zolder die je op moest ruimen, het boek dat je graag had willen schrijven….

Oeps, dit is mijn “Niet-gelukt” lijstje. Welk lijstje is van jou? Wat is volgens jou niet gelukt? Maar nog veel interessanter: wat is er wél gelukt?

“Hoe was jouw 2019?” verder lezen

Wat zou je doen als je 100 miljoen zou winnen?

Lieve vriendin,

Ik heb een kaartenspel gekocht. Nee, geen klaverjaskaarten maar 100 kaartjes met vragen erop om je partner beter te leren kennen. Dit is niet alleen superleuk in een nieuwe relatie, maar ook geschikt voor stellen die al 30 jaar lief en leed met elkaar delen. Heerlijk samen in bed, kopje koffie erbij en vragen maar.

Echt, dit is een fantastische start van je zondagochtend. Aandacht voor je partner, met elkaar in gesprek, verbinding en nog zo veel meer… Probeer het een keer uit, zou ik zeggen. Tijdens één van onze vragensessies kreeg ik de volgende vraag:

Wat zou jij doen als je 100 miljoen zou winnen?

“Wat zou je doen als je 100 miljoen zou winnen?” verder lezen

Is Nederland er nu klaar voor en ben jij dat ook?

Lieve vriendin,

Deze brief wilde ik al eerder aan je schrijven, maar toen dacht ik steeds “nee, Margit, laat haar nou met rust. Ze heeft al zo veel over jouw intermittent fasting leeftijlplan gehoord. Het is goed zo. Je kunt niet iedereen ervan overtuigen om het te proberen.” Maar afgelopen week had ik wéér een cliënt met zo veel vragen over dit onderwerp, dat ik toch besloot om je nog een keer hierover te vertellen. Ook al is het bijna kerst! 😉 Want kerst of niet, intermittent fasting kun je te allen tijde doen.

“Is Nederland er nu klaar voor en ben jij dat ook?” verder lezen

Helende handen

Lieve vriendin,

Vandaag neem ik je mee… op reis naar binnen. Op reis naar jezelf. Ik wil je laten voelen, laten ademen en ontspannen. Mijn shiatsubehandelingen zijn mijn middel om je weer dichter bij jezelf te brengen. In een wereld die iedere dag het maximale van je vraagt. Waar het leven elke dag voor de deur staat met leuke dingen, maar ook met moeilijke uitdagingen. Soms wil je het liefst verdwijnen of in bed blijven liggen, maar je staat er weer, elke dag opnieuw.

Mijn handen zijn er voor jou. Ze raken je aan en geven je het gevoel dat je er mag zijn.

Ga je mee op reis?

“Helende handen” verder lezen

Vijf minuten pijn en daarna is het fijn!

Lieve vriendin,

Als jij nou dacht dat ik op Ibiza alleen maar luierend in de zon heb gelegen dan heb je het finaal mis. Het was tenslotte een “workation.” Zelfs tijdens de fietstocht door Ibiza stad hadden wij de opdracht om op een andere manier naar dingen te kijken! Ook handig voor je business. Niet gewoon door de stad lopen, maar fietsend de zijpaden en pareltjes ontdekken.

Bij gevoelde 38 graden op de fiets stappen was nou niet de invulling van deze middag die ik voor ogen had. Strandje, ligstoeltje, parasolletje en een verfrissende cocktail was eerder mijn ding geweest. Maar…

“Vijf minuten pijn en daarna is het fijn!” verder lezen

Ibiza. Niet zomaar een reis…

Lieve vriendin,

Op “workation”! Werken onder de Spaanse zon. Hoe cool is dat?!

Samen met acht ondernemende vrouwen ben ik vier dagen lang op Ibiza. Nee, geen feestvakantie, maar een reis om onze bedrijven een boost te geven. Samen werken, brainstormen en daarnaast natuurlijk ook nog genieten.

24 uur voor vertrek had ik nog wel even moeite om mijn koffer in te pakken, zo een reiziger ben ik namelijk niet. 10 kg bagage mag ik maar meenemen en dit is ongeveer 20 kg minder dan wat ik normaliter voor een weekendje weg in mijn tas stop! 😉 Geen 11 paar schoenen maar 2. Niet 5 jurkjes maar 3. Niet 3 jassen maar 1. Het lukt. Kofferprobleem opgelost. Nu nog mijn vliegangst…..

Ik dacht, ik doe het nou eens anders. Nu ik toch al bezig ben om mijn oude conditioneringen en leefstijl te veranderen (zoals je al in mijn vorige liefdesbrief hebt kunnen lezen) ga ik dit obstakel ook opruimen. Toen ik de trap van het enorme Transavia toestel naar boven liep met mijn “kleine” koffer en mijn hartslag plotseling sneller begon te slagen, bedacht ik me ineens: STOP!

‘Ik heb nu de keuze! Ik heb het in eigen hand, beter gezegd in “eigen hoofd”. Ik kan me angstig en slecht voelen of ik kan me zelfverzekerd en blij voelen. Ik kies voor het laatste!’ 

“Ibiza. Niet zomaar een reis…” verder lezen

Zestien uur rust in mijn lijf.

Lieve vriendin,

Twee weken geleden startte ik met mijn persoonlijke leefstijlplan. Dit was na mijn vakantie ook hard nodig. De weegschaal gaf weer cijfertjes aan waarvan ik dacht dat ik deze NOOIT meer zou zien. Haast ongemerkt kwamen het afgelopen jaar langzaam de kilootjes er weer bij.

Eet ik heel slecht? Nee, zeker niet. Maar met de hoeveelheid “gezonde” voeding die ik eet ging het in de loop van de tijd ook bij mij mis. Het blijft dan helaas niet bij één plakje bananenbrood of handjevol noten. ‘s Avonds gaat er vaak nog een blokje kaas in en….. als ik er toch heel eerlijk ben (bij jou mag dat), dan gaat er ook geregeld nog een zakje chips in. Zonder smaakversterker, dat dan weer wel, maar het is en blijft pure troep, zo een zak chips. Slechte vetten, slechte koolhydraten, maar de zak gaat toch op. De link tussen Netflix en chips zit zo met elkaar verankerd: de televisie gaat aan en de zak open. Echt bizar. 

“Zestien uur rust in mijn lijf.” verder lezen