Help, ik heb last van keuzestress….

What else?

Lieve vriendin,

Heb jij dat ook? Dat je soms even niet weet wat je moet doen? Dat je door de bomen het bos niet meer ziet?

Het is vandaag een prachtige dag, het zonnetje schijnt en de thermometer geeft 24,5 graden aan. Ik zit op een terrasje. Pontificaal in de zon aan het mooie Paterswoldsemeer. Cappuccino erbij en mijn pen in de aanslag: tijd voor mezelf…wat wil ik nog meer?

Ik reed hier net naar toe en zag allemaal mensen fietsen, wandelen, hardlopen. Massaal erop uit gaan. Toen ik dat zag, dacht ik alleen maar: ‘dat had ik ook kunnen doen.’

“Ik had mijn wandelschoenen aan kunnen doen, rugzak op en gaan met die banaan.
Ik had mijn golftas en golfkar van zolder kunnen halen en eindelijk weer naar de golfbaan kunnen gaan. Ik had ook een vriendin kunnen bellen en met haar kunnen afspreken en bijkletsen.
Ik had ook……”

Ik word soms erg moe van al die ‘ik had kunnen doen’-opties en mogelijkheden. Ik had ook de chocoladereep gisteren beter niet kunnen eten en het glaasje wijn kunnen laten staan. Ik had vorige week met mijn detox kuur kunnen beginnen en nu al minstens 2 kilo kwijt kunnen zijn.

Kan ik dan nooit blij zijn met de keuzes die ik heb gemaakt? 

Ik heb vanmiddag spontaan gekozen om naar deze plek te rijden, in mijn eentje. Om in de zon te zitten en rustig te kunnen schrijven. Maar in plaats van genieten komen er voortdurend in mijn hoofd alle opties en mogelijkheden langs. Ik was dus steeds ergens anders met mijn gedachten. Geen focus. Wel afleiding.

Ik word er gek van. Blij zijn met wat je hebt. Blij zijn met de keuze die je hebt gemaakt en tevreden zijn met het hier en nu. Is dat niet waar het leven over gaat?

Ik staar naar het water. De zon warmt mijn gezicht en ik neem een slok van de heerlijke cappuccino. Ineens weet ik het weer en voel ik dat de keuze die ik maak vaak de juiste is.

Achteraf zie ik dat het precies goed is geweest. Meestal heb ik ook nog iets belangrijks geleerd en ben ik op mijn persoonlijke weg een stukje verder gekomen. Het had niet anders moeten gaan, eigenlijk.

Dus, wat zegt dit mij nu?

Dat ik blij ben met mijn grote cappuccino hier op dit terras. Dat ik blij ben om hier te zitten, de tijd en de inspiratie te hebben om jou te schrijven. Rijkdom, toch?

En volgend weekend? Dan staan alle opties open. Dan kan ik gaan wandelen, fietsen, golfen of…… de hele dag in bed blijven liggen. Mijn keus. Mijn leven.

Tot de volgende keer! Zorg goed voor jezelf, hou van jezelf, ik hou van jou!

Liefs, Margit